Skip to content

عربة التسوق

Close Cart

سلة التسوق الخاصة بك فارغة الآن.

عربة التسوق

Close Cart

سلة التسوق الخاصة بك فارغة الآن.

مسافر
4.000   د.ك.
الكمية اقتربت من النفاذ، سارع بالشراء
دار النشر : بلاتينيوم بوك للدعاية والإعلان والنشر والتوزيع

عدد التقييمات 4466 - عدد التعليقات 284
المؤلف : فهد سالم الكندري
الناشر : بلاتينيوم بوك

...اقرأ المزيد

عن المؤلف


Hermann Hesseقاسم کبیری(ترجمه)

Hermann Hesse was a German-Swiss poet, novelist, and painter. In 1946, he received the Nobel Prize for Literature. His best known works include Steppenwolf, Siddhartha, and The Glass Bead Game (also known as Magister Ludi) which explore an individual-s search for spirituality outside society.In his time, Hesse was a popular and influential author in the German-speaking world; worldwide fame only c Hermann Hesse was a German-Swiss poet, novelist, and painter. In 1946, he received the Nobel Prize for Literature. His best known works include Steppenwolf, Siddhartha, and The Glass Bead Game (also known as Magister Ludi) which explore an individual-s search for spirituality outside society.In his time, Hesse was a popular and influential author in the German-speaking world; worldwide fame only came later. Hesse-s first great novel, Peter Camenzind, was received enthusiastically by young Germans desiring a different a "natural" way of life at the time of great economic and technological progress in the country.Throughout Germany, many schools are named after him. In 1964, the Calwer Hermann-Hesse-Preis was founded, which is awarded every two years, alternately to a German-language literary journal or to the translator of Hesse-s work to a foreign language. There is also a Hermann Hesse prize associated with the city of Karlsruhe, Germany. ...اقرأ المزيد
عدد الصفحات 208
وزن الشحن 300 جرام
نوع المجلد Paperback
نوع المنتج كتاب
رقم التصنيف ‪ 912-PLATINUM-0082
باركود 5385218195615
مجموعات التصنيف نوع - ديانات, نوع - العلوم الاجتماعية, كتب ومجلات أضيفت حديثا, الناشر - بلاتينيوم بوك للدعاية والإعلان والنشر والتوزيع, الأكثر مبيعا
الوسوم الاخلاق, الاسلامية
بإمكانك الدفع بعملتك المحلية أو ببطاقة الإئتمان.
visa american express master KNET

واتساب

محادثة
للمساعدة في انجاز الطلبية موظفي مركز الاتصال بخدمتكم ، اضغط على ايقونة واتساب أو المحادثة المباشرة




آراء القراء



القارئ pośród_kwiatów_i_cieni  
Czy rodzina jest największym darem, czy może przekleństwem? A może to twórcze życie jest największym spełnieniem? Może nie ma nic więcej niż miłość do sztuki? Może łatwo jest poświęcić tą jedną rzecz bliską twemu sercu, dla tej drugiej, która również mości sobie w nim miejsce.W życiu kieruje nami kilka natręctw, tych emocjonalnych i tych fizycznych. Żyjemy z nimi, uzależnieni od nich, w ciągłej frustracji nad zwyczajnym życiem. W wiecznej pogoni za uniesieniami, za inspiracją lub w poszukiwaniu Czy rodzina jest największym darem, czy może przekleństwem? A może to twórcze życie jest największym spełnieniem? Może nie ma nic więcej niż miłość do sztuki? Może łatwo jest poświęcić tą jedną rzecz bliską twemu sercu, dla tej drugiej, która również mości sobie w nim miejsce.W życiu kieruje nami kilka natręctw, tych emocjonalnych i tych fizycznych. Żyjemy z nimi, uzależnieni od nich, w ciągłej frustracji nad zwyczajnym życiem. W wiecznej pogoni za uniesieniami, za inspiracją lub w poszukiwaniu siebie. Hesse, jak nikt inny, potrafi z precyzją chirurga oddać relacje z samym sobą. Z dokładnością tylko jemu znaną, oddaje atmosferę i relacje międzyludzkie. To dosłownie, jakby mieć wgląd w cudze życia, w cudze myśli i serca. To jakby czytać o doskonale nam znanych prawdach, ze szczerością, która przesiąka w głąb nas. To koniec końców, jakby czytać o sobie samym, odbitym w słowach, które jak lustro pokazują każdy skrawek duszy. Zupełnie jak Johann Veraguth, bohater Rosshalde, Hesse maluje na płótnie obrazy pełne emocji obrazy, swym piórem, które jak pociągnięcia pędzla, ukazuje człowieka uwięzionego w nieszczęśliwych relacjach, ponurych emocjach i w sobie. Ta pozornie prosta historia jest zwodniczo głęboka i pozostawia po sobie trwały ślad. Pozostawia gorycz i ogrom pytań bez odpowiedzi. Rozrywa czytelnika, nakazuje się zatrzymać, przemyśleć słowa, które w nas utkwiły, zastanowić się, czy ster naszego życia jest tak naprawdę w naszych rękach, czy wystarczy nam odwagi, żeby przestać się ukrywać przed losem..Twórczość Hessego jest czymś, czego w zasadzie nie powinno się oceniać, rozpatrywać pod kątem, czy jest to dobra, czy zła literatura, absolutnie nie. To jest proza, która albo w nas rezonuje i zostawia na sobie ślady. A jeśli tak nie jest, to znaczy, że nie jest jeszcze na nią czas.

القارئ Asia  
Proza Hessego ma to do siebie, że siedząc wygodnie na swojej kanapie i zaczynając lekture od razu pierwsze zdanie magiczne przenosi mnie do jego świata. Ta proza, jak za dotknięciem różdżki burzy rzeczywistość i zostajesz wciągnięty w historie i rozterki głównego bohatera. Dosłownie siedzisz w jego głowie.•Hesse na stronach swej historii odzwierciedla swoje życie i rozterki, wkładając swoją historię w życie bohatera. Czy byla to forma poradzenia sobie z własną tragedią? Tego nie wiem.Samej fabuł Proza Hessego ma to do siebie, że siedząc wygodnie na swojej kanapie i zaczynając lekture od razu pierwsze zdanie magiczne przenosi mnie do jego świata. Ta proza, jak za dotknięciem różdżki burzy rzeczywistość i zostajesz wciągnięty w historie i rozterki głównego bohatera. Dosłownie siedzisz w jego głowie.•Hesse na stronach swej historii odzwierciedla swoje życie i rozterki, wkładając swoją historię w życie bohatera. Czy byla to forma poradzenia sobie z własną tragedią? Tego nie wiem.Samej fabuły jest niewiele. Ot, tytułowa posiadłość Rosshalde, w niej małżeństwo żyjące w separacji, a między nimi jedyny bufor scalający - syn Pierre.•Zatapiając się w tą historie miałam wrażenie jakby z każdą kolejną przeczytaną stroną nóż coraz głębiej wbijał mi się w serce. I nie robił tego nikt inny jak Hermann Hesse. Przedstawił dziecko, owoc miłości dwojga ludzi, jako dosłownie i w przenośni symbol umierającego małżeństwa. Czy jest coś bardziej bolesnego niz śmierć dziecka i jednocześnie koniec małżeństwa, koniec rodziny?

القارئ Mary  
I did not get a “longing for spiritual fulfillment” by Johann. I did get, thanks to his friend Otto, that he was awoken to the sad sterility of the life he was living, on the same property, with his estranged wife. Despite the tragedy experienced by them both, the book ends in hope for Johann: “.....he looked forward to the new life, which, he was resolved, would no longer be a groping or dim-sighted wandering but rather a bold, steep climb”. Of course Hesse’s writing, as always, is sometimes pe I did not get a “longing for spiritual fulfillment” by Johann. I did get, thanks to his friend Otto, that he was awoken to the sad sterility of the life he was living, on the same property, with his estranged wife. Despite the tragedy experienced by them both, the book ends in hope for Johann: “.....he looked forward to the new life, which, he was resolved, would no longer be a groping or dim-sighted wandering but rather a bold, steep climb”. Of course Hesse’s writing, as always, is sometimes penetrating, sometimes lovely, and always illuminating.

القارئ Czytająca Rodzynka  
Kolejny raz będę się zachwycać nad książką Hermanna Hessego. Tym razem jest to opowieść o nieudanym małżeństwie, gdzie nie ma miłości i jedynie najmłodszy syn spaja tę rodzinę. Bohaterowie są nieszczęśliwi i samotni. Małżonkowie nie mieszkają już razem, nie tworzą rodziny.Historia po części jest autobiograficzna. Dzięki temu, że zdaję sobie sprawę, że to o czym piszę autor było jego prawdziwymi uczuciami, sam doświadczał takich emocji, sprawia, że ta książka była dla mnie smutniejsza, była bardz Kolejny raz będę się zachwycać nad książką Hermanna Hessego. Tym razem jest to opowieść o nieudanym małżeństwie, gdzie nie ma miłości i jedynie najmłodszy syn spaja tę rodzinę. Bohaterowie są nieszczęśliwi i samotni. Małżonkowie nie mieszkają już razem, nie tworzą rodziny.Historia po części jest autobiograficzna. Dzięki temu, że zdaję sobie sprawę, że to o czym piszę autor było jego prawdziwymi uczuciami, sam doświadczał takich emocji, sprawia, że ta książka była dla mnie smutniejsza, była bardziej realna. Czytając ją sama odczuwałam ten ból i rozpacz bohaterów i jeszcze do tego autor pięknie potrafi opisywać emocje, więc to wszystko potęgowało moje odczucia.Główny bohater jest malarzem i Hesse w swojej powieść próbuje odpowiedzieć na pytanie czy artysta może być szczęśliwy w związku małżeńskim. ,,Rosshalde” jest książką o trudnej tematyce, natomiast nie zawiera tak głębokich rozmyślań jak w przypadku ,, Demiana”, dlatego jest łatwiejsza w odbiorze.Wydaje mi się, że jeżeli ktoś chce zacząć czytać książki Hessego to ta może być dobra na początek. Pokazuje wybitne pióro autora, ale nie jest też zbyt trudna. Oczywiście ja zachęcam Was jak zwykle do zapoznania się z książkami Hermanna Hessego.

القارئ Atri  
What remained to him was his art, of which he had never felt as sure as he did now. There remained the consolation of the outsider, to whom it is not given to seize the cup and drain it; there remained the strange, cool, and yet irresistible passion to see, to observe, and to participate with secret pride in the work of creation.

القارئ Jeszcze Jedna Strona  
„Zakochiwałem się z pewną melancholijną namiętnością w ładnych młodych dziewczynach, ale to nigdy nie było dość głębokie, i coraz bardziej przekonywałem się, że nie mogę żadnej miłości oddać się tak bardzo jak malarstwu. Malowaniu podporządkowane były wszystkie moje porywy i straceńcze impulsy, wszelkie pragnienia i potrzeby, i rzeczywiście przez te wszystkie lata w moim życiu nie pojawił się żaden inny człowiek, żadna kobieta, żaden przyjaciel.”Czterdziestoletni malarz odnoszący spore sukcesy, „Zakochiwałem się z pewną melancholijną namiętnością w ładnych młodych dziewczynach, ale to nigdy nie było dość głębokie, i coraz bardziej przekonywałem się, że nie mogę żadnej miłości oddać się tak bardzo jak malarstwu. Malowaniu podporządkowane były wszystkie moje porywy i straceńcze impulsy, wszelkie pragnienia i potrzeby, i rzeczywiście przez te wszystkie lata w moim życiu nie pojawił się żaden inny człowiek, żadna kobieta, żaden przyjaciel.”Czterdziestoletni malarz odnoszący spore sukcesy, Johann Veraguth, przeżywa małżeński kryzys. W zasadzie jego związek z żoną zmierza ku końcowi, a ostatnim spoiwem, które ich wiąże jest uroczy synek Pierre. Choć wspólnie zamieszkują malowniczy dwór „Rosshalde”, od jakiegoś czasu mieszkają osobno, malarz w swojej pracowni, a małżonka Adela z synem w domu. Rodzinną stagnację przerywają odwiedziny przyjaciela Johanna, który widząc jakość zastanych relacji rodzinnych, postanawia zabrać malarza w podróż do Azji. Oliwy do ognia dodaje również przyjazd starszego syna skłóconego z ojcem. Hermann Hesse znów mnie zachwycił. W „Rosshalde” ponownie przelał na papier swoje własne życiowe konflikty, tym razem dotyczące małżeństwa, więc w rezultacie powieść tę można traktować jako formę autoterapii. Mimo że książka wydana została ponad sto lat temu, jest ciągle aktualna i niesamowicie uniwersalna. Myślę, że ta uwaga może diametralnie zmienić odbiór powieści i dzięki temu spotkanie to okaże się dużo bardziej osobiste. Jak przystało na twórczość Hessego, autor oddał się rozważaniom i dogłębnym duchowym podróżom w celu przeanalizowania i znalezienia rozwiązań własnych problemów. Kluczowym pytaniem postawionym w tej powieści jest to, czy artysta w ogóle jest zdolny do miłości, czy jednak wrażliwość artystyczna i oddanie sztuce mu to uniemożliwia? W końcu główny bohater roztacza wokół swojej osoby „aurę samotnictwa i upartej samowystarczalności”, co zauważa jego małżonka. Powieść ta nie pozostawia żadnych złudzeń w obliczu zetknięcia artystycznej duszy z otoczeniem. Odnoszę wrażenie, że „Rosshalde” lekko odstaje od pozostałych powieści autora, przynajmniej od tych, z którymi do tej pory miałam styczność. Jest jakby bardziej fabularna i skupiona na poszczególnym etapie życia trzech głównych postaci. Poza doskonałą kreacją malarza, dostajemy również rozbudowaną postać jego żony Adeli oraz rezolutnego dziecka, Pierre’a. Całość została osadzona w nad wyraz realistycznym miejscu, gdzie każdy element się odczuwa własnymi zmysłami i obcuje się z każdą postacią. Najbardziej u Hessego uwielbiam właśnie tę spokojną, wywarzoną i melancholijną narrację, owocującą w wiele życiowych przemyśleń, które pod koniec książki zostawiają czytelnika z burzą myśli, a nierzadko nawet z przygnębieniem, jak właśnie „Rosshalde”. Hesse jak mało kto potrafi perfekcyjnie ukazać zarówno ulotność chwili, jak i całe tło powieści. Jest to autor, którego mogę polecać zawsze i wszędzie.


  • فترة التوصيل داخل دولة الكويت من 1 إلى 3 أيام عمل. و 2-5 ايام للدول الأخرى
  • الكتب والمجلات معفية من الضرائب. لا يشمل الإعفاء أي رسوم إضافية من موطن العميل.
  • لعملاءنا في جمهورية مصر العربية فتحتسب الضريبة من 10-24% من قيمة الشحنة بوزن أكبر من 2 كيلوجرام فقط ولا تحتسب ضريبة لما دون ذلك.
  • الكتب والمجلات المباعة لا ترد ولا تستبدل (وزارة التجارة بدولة الكويت رقم 39 لسنة 2014 المادة 14)

translation missing: ar.general.search.loading